บันทึกประจำวันของภัทร วีระ

พึ่งกลับมาจากธรรมสัญจร ทัวร์อุดร ไปถึงสกล ธาตุพนม วัดอีกหลายวัดจนแทบจำไม่หมด

พักที่วัดป่าดอยเจดีย์ บรรยากาศดีมาก นอนแบบง่าย ๆ บนระเบียงที่พักอุบาสก ฟังเสียงน้ำตก อย่างที่วัดป่าเขาทำกันนั่นแหละ ทำวัตร นั่งสมาธิ ฟังธรรม เนื่องในวันเข้าพรรษา อาสาฬหบูชา

ตอนเช้าตื่นมา 5.30 ไม่มีการทำวัตรเช้าแต่อย่างใด สงสัยไม่ทัน

เราซื้อส้มมาโลหนึ่ง มาตักบาตร คนมาตักบาตรเยอะ คนมากินเดนก็เยอะ แย่งกันหยิบโน่นี่ แย่งอาหาร แทรกแถว ดูแล้วน่าอนาถดี

 ได้ไปที่ตลาดอินโดจีนด้วย ซื้อกระเทียมโลหนึ่ง 20 บาท กระเทียมนำเข้า กลีบเท่าก้อยหนิ คิดถึงแม่เลยโทรหาแม่

ขากลับแวะอีกสองสามที่ พึ่งเคยเห็นว่าแม่ชีก็มีอนุสาวรีย์ยิ่งใหญ่ไม่แพ้สงฆ์  ทำได้สวยงามอลังการ กลางทุ่งนาอันแสนจะธรรมดา กลางบ้านเรือน บ้าน ๆ อันแสนจะธรรมดา มันดูไม่เข้ากันเลยแม้แต่นิดเดียว

ขากลับรถพังอีก รอกันราวสามสี่ชั่วโมงได้กระมังรถเปลี่ยนจึงมาถึง  กว่าจะกลับถึงมอก็สี่ทุ่มครึ่ง

ได้อาบน้ำสักที

edit @ 19 Jul 2008 02:16:43 by ภัทร วีระ

เขียนไม่ออกหวะ อยากเขียนอยู่นะ แต่ไม่ออกจริง ๆ คิดถึงชะเอม

เมื่อเช้าแม่แวะมารับไปกินข้าว ลุงพลกับป้าหลวยก็มาด้วย จริง ๆ แล้วแม่กับพ่อมาตั้งแต่เมื่อวาน แต่เราติดแข่งกีฬาไทย-สื่อ ฯ อยู่ที่ ร.ร. บ้านขามเรียง ไปตั้งแต่เช้าเลย เมื่อวานพี่เบนมารับไป ไปเป็นคนแรก(คู่แรก) สักพักคนเริ่มทยอยมา ท่าน อ.ธัญญา ก็เข้ามากล่าวเปิดงาน ท่านก็ดูวอลเลย์ในตอนเช้าด้วยแล้วกลับไปทำงานต่อ หลังจากแข่งวอลเลย์กันก็มาแข่งวิ่งกระสอบ วิ่งกระสอบเราลงไปวิ่งด้วย ทิ้งไมค์ไปวิ่งก่อน แล้วก็แข่งวิ่ง 19 ขา สื่อชนะ สุดท้ายชักกะเย่อ เอากันจนเชือกขาดผึง

ต่อมาเป็นฟุตบอลหญิง ครึ่งเวลาละ 15 นาที พากษ์การแข่งกับพี่เบนตั้งแต่เช้าจนเสียงเริ่มแหบ จิบเบียร์ไปเรื่อย ฟุตบอลหญิงจบไป ต่อด้วยฟุตบอลชาย ไฮไลท์ของงาน เตะในเวลาเสมอกัน กินกันไม่ลงจริง ๆ จึงตัดสินด้วยการเตะลูกโทษ เอกไทยชนะไป ปิดงานอาจารย์อาร์ตมากล่าวอะไรเล็กน้อย แล้วก็แยกย้ายกันกลับไป เราอยู่ช่วยเขาเก็บของจนเสร็จแล้วจึงกลับ

อีกไม่กี่วันก็จะได้ไปดูงานที่กรุงเทพ ฯ แล้ว รู้สึกดีเหมือนกันที่จะได้ไปไหนบ้างที่ไม่ใช่มอ อยู่แต่ในมอมานานจนเบื่อแล้ว เทอมนี้ก็จะได้ไปเที่ยวที่นครพนมอีก ในกลางเดือนหน้านี่ ไปกับวิชาการฝึกสมาธิ รู้สึกแปลก ๆ เหมือนกัน ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร แต่ก็ดี ได้ไปเที่ยว ไม่เสียค่าใช้จ่าย

วันนี้วันอาทิตย์ นอนทั้งวันเลย ไม่ได้เขียนบันทึกนานแล้ว ผลัดวันมาหลายวัน วันนี้ปฏิเสธตัวเองไม่ได้แล้ว จอมขี้เกียจกำลังกลับมา ต้องไล่มันออกไปหน่อย ช่วงนี้คิดถึงใครคนหนึ่งทั้งวัน เดี๋ยวคงได้เจอกัน หลงรักเธอเข้าแล้วสิ ยายบ๊อง